Türkçe
English
Protetik diş tedavisinde metal destekli porselenlerin oluşturduğu estetik ve biyolojik dezavantajları ortadan kaldırmak amacıyla geliştirilen zirkonyum (zirkonyum dioksit), klinik pratiğimizde sıklıkla başvurduğumuz bir restorasyon materyalidir. Dokularla yüksek biyouyumluluk gösteren bu materyal, hem çiğneme kuvvetlerine karşı yüksek dirence sahip olması hem de optik özellikleriyle doğal diş minesini taklit edebilmesi sebebiyle restoratif süreçlerde temel seçeneklerimizden biri haline gelmiştir.
Zirkonyum, diş hekimliğinde kimyasal olarak stabilize edilmiş kristal yapısı (Y-TZP - İtriyum ile stabilize edilmiş tetragonal zirkonya polikristali) formuyla kullanılır. Bu özel yapı, materyal içinde oluşabilecek mikro çatlakların ilerlemesini durduran bir faz dönüşümü (direnç mekanizması) sağlar.
Geleneksel metal alt yapılı kuronlarda zamanla diş eti kenarlarında gözlemlenen gri yansıma (metal korozyonu veya marjinal renklenme), zirkonyum restorasyonlarda görülmez. Işık geçirgenliği (translüsensi), hastanın doğal dişlerinin rengine ve opaklığına uygun şekilde kalibre edilebilir; bu da özellikle anterior (ön) bölge restorasyonlarında yüksek estetik entegrasyon sağlar. Ek olarak, zirkonyum yüzeyinde mikrobiyal dental plak retansiyonu (tutunumu) oldukça düşük olduğundan, diş eti sağlığının (periodontal dokuların) korunmasına doğrudan katkı sunar ve alerjik reaksiyon riski taşımaz.
Bir hekim olarak zirkonyum kuron kararını verirken, hastanın diş dokusundaki madde kaybı miktarını, periodontal durumunu ve oklüzal (çiğneme) dinamiklerini bir bütün olarak analiz ederiz. Başlıca uygulama alanları şunlardır:
Geniş çürük, kırık veya travma sekeli nedeniyle kompozit dolgu ile onarılamayacak düzeyde madde kaybı olan dişler.
Kanal tedavisi (endodontik tedavi) görmüş, yapısal bütünlüğü ve esnekliği azaldığı için kırılganlığı artmış dişlerin tam kron restorasyonu.
Diş eksikliklerinin tedavisinde kullanılan implant üstü sabit protezler (hem tek üyeli kuronlar hem de köprüler).
Diastema (ayrık diş) veya hafif çapraşıklık vakalarında, ortodontik tedaviye alternatif olarak planlanan estetik protetik düzeltmeler.
İşlem genellikle lokal anestezi altında, ilgili dişin mine ve dentin dokusundan çevresel olarak ortalama 1 - 1.5 mm aşındırılmasıyla (preparasyon) başlar. Diş eti sınırlarının net bir şekilde belirlenmesi ve "chamfer" veya "shoulder" tipi basamaklı kesim yapılması, marjinal adaptasyon ve biyolojik genişliğin ihlal edilmemesi için en kritik aşamadır.
Preparasyon sonrası ölçü aşamasına geçilir. Güncel klinik yaklaşımda geleneksel ölçü materyalleri yerine çoğunlukla ağız içi dijital tarayıcılar (intraoral scanner) kullanılarak üç boyutlu optik kayıt alınır. Elde edilen bu dijital veri, bilgisayar destekli tasarım (CAD) yazılımlarına aktarılır ve dişin anatomik formu milimetrik hassasiyetle tasarlanır. Tasarım onaylandıktan sonra, bilgisayar destekli üretim (CAM) cihazları zirkonyum blokları kazıyarak (freze ederek) kuronun ham halini oluşturur. Sinterleme (yüksek ısıda fırınlama) işlemiyle nihai sertliğine ve rengine ulaşan zirkonyum kuronlar, ağız içi oklüzyon ve uyum provasının ardından özel rezin veya cam iyonomer simanlarla dişe yapıştırılarak (simantasyon) işlem sonlandırılır.
Zirkonyum kuronların klinik ömrü, uygulanan hekimliğin hassasiyeti kadar hastanın idame rutinine de bağlıdır. Kuron materyalinin kendisinin çürümesi fiziken mümkün olmasa da, altındaki destek diş dokusu ve çevreleyen diş eti bakteri plağına karşı savunmasızdır. Günde iki kez fırçalama, köprü gövdeleri veya birleşik kuronlar için özel arayüz ipi (superfloss)/arayüz fırçası kullanımı ve her altı ayda bir rutin hekim ile radyolojik kontrol, tedavinin uzun dönem başarısı için vazgeçilmezdir.
Durumunuzu görelim, tedavi seçeneklerini birlikte değerlendirelim. Sorularınız için bizi arayabilirsiniz.
